Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

Το πληρωμα.μια ναυτικη ιστορια

Ειχα μια φορα και ενα καιρο ενα πληρωμα.και ταξιδευαμε μαζι επι χρονια,μαθαμε ο ενας τον αλλο,τα χουγια ,τις ιδιοτροπιες,πως πινει τον καφε του ,ακομα και πως πλενει τα ποδια του η αν κλανει στην τουαλετα.και ξεραμε οτι σε περιπτωση αναγκης ,ολι ,θα εκαναν αυτο που χρειαζεται,χωρις να σκεφτουν τιποτα περα απο την βασικη αρχη.Το πρωτο πραγμα που σωζεις σε μια κατασταση αναγκης ειναι (βεβαια) η ανθρωπινη ζωη.Ξερω ακουγεται κακο ειδικα αν υπαρχουν ζωα στην βαρκα,αλλα ετσι ειναι .
Δεν θα προσπαθησω να εξηγησω τιποτα.απλα παραθετω στοιχεια.εσεις εκτιμηστε τα αναλογα.
Ακομα και ατομα που ειχαν μια προστριβη,ειχαν τσακωθει για καποιο λογο (συνηθως ασημαντο,αυτη ειναι η πραγματικοτητα για την ζωη στην βαρκα,μικρος χωρος συνεχης επαφη,οδηγει σε συγκρουσεις ),ηξεραν οτι αν χρειαστει αυτος με τον οποιο ειχαν την διαφωνια ,ειναι ετοιμος να κανει τα παντα για να τους σωσει.
Αυτο εχει μια βαθυτερη βεβαια πηγη στην ιδεα του οτι ενα σκαφος ειναι πληρες μονο με ολο του το πληρωμα,μονο τοτε πειτουργει ως σχεδιαστηκε.και ειναι ασφαλες.αν λειπει ενας κρικος η αλυσιδα κοβεται.και τα προβληματα αρχιζουν.
και αποδειχτηκε αυτο σε ολες τις περιπτωσεις .ξεσυρε η αγκυρα,και παμε για τα βραχια,μειναμε ακυβερνητοι και διπλα σε στερια(δις) ,πιαστηκαμε σε διχτυα,και κολλησαμε στον βυθο,ολα αντιμετωπιστηκαν παραμεριζοντας τις οποιες διαφορες και προβληματα.ειναι οι στιγμες που η αυτοσυντηρηση παιρνει το τιμονι και οδηγει.και εκει δεν υπαρχουν κακιες,μιση,ανοητες διαφορες.υπαρχει μονο η ζωη και ο θανατος.και διαλεγεις καθε δευτερολεπτο το που θες να εισαι.και ξερεις οτι εκει που θα εισαι δεν θα εισαι μονος.γιατι ειναι ετσι ο νομος,ετσι η φυση του να εισαι πληρωμα.
Καλη δουλεια σε ολους .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου