Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

Περι σχεσεων....(δικων μου βεβαια,δεν ειμαι το ρομαντζο)

ΠΡΟΣΟΧΗ:Διαβαζετε με δικη σας ευθυνη και αποφαση,αν σε οποιαδηποτε στιγμη νοιωσετε προσβεβλημμενοι παρακαλω απομακρυνθειτε απο το μπλογκ αμεσα ,ουδεμια ευθυνη αναλαμβανω για τις φαντασιωσεις και τους εφιαλτες σας,ουτε αποδεχομαι ευθυνη για προσπαθεια κοροιδιας ουδενος πλην του εαυτου μου.(δηλαδη θρησκειες,πολιτικες,και προσωπα που δεν γνωριζω προσωπικα δεν δικαιουνται να νοιωσουν προσβεβλημμενοι εφ οσον δεν γνωριζομαστε και οτι λεω ειναι υποθετικο/φανταστικο.Ειδικα δε οι θρησκευομενοι μην διαβασετε παρακατω,δεν σας αφορα ουτε θελω να  μοιραστω μαζι σας τιποτα.Οποτε παρακαλω φυγετε τωρα.(με ολο το σεβασμο)
αν δεν μπορειτε να δεχτειτε αυτους τους οπους παρακαλω μην συνεχισετε,φυγετε τωρα (δις).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Ερωτικες σχεσεις προβληματικες?
ω ναι!.

Προβληματικη αποδειχτηκε μεχρι στιγμης η "ωριμοτητα" για τις σχεσεις μου.
Πως γινεται και με απωθουν οι ανθρωποι της ιδιας με μενα ηλικιας ,ουτε να το σκεφτω δεν μπορω.
κρυβει ισως και ενα μερος φοβου για ισοτιμη σχεση αυτο?
δεν ξερω.
Παντως δυσκολευομαι να συναντησω ανθρωπους της ηλικιας μου ,η εκει γυρω που να εχουν κατι κοινο με εμενα,η που να με κανει να ενδιαφερθω τοσο που να ειμαι ετοιμος να παραχωρησω την ανεξαρτησια της μοναξιας μου .
Ουτε καν να μου κρατησουν ζωντανο το ενδιαφερον πανω απο 5 λεπτα δεν γινεται.
Ισως σημαντικο ρολο παιζει και η εμφανιση ,το γηρας,τα σημαδια μιας ζωης που περασε ,αφηνοντας πισω τα ιχνη των επιλογων του καθενα.
Θα μου πειτε κριτηριο ειναι αυτο?
θα σας πω ναι ειναι,γιατι η καλη ψυχη φαινεται στο προσωπο....
(ειναι και εκεινη η ανυπαρξια ουσιας που σε κανει να θες να τρεξεις να φυγεις,οι στοχοι ζωης (να κανω οικογενεια παιδια δουλεια,συνταξη θανατος)).
Τι ωριμοτητα και ωμοτητα.
να λειπει.
θελω να ζω στο συννεφακι μου,μην ενοχλειτε.

Που καταληγω?
να με τραβανε μονο νεοτεροι κατα πολυ ανθρωποι.
Και οχι δεν μιλαω ερωτικα (μονο,η κυριως,αν και παιζει σημαντικο ρολο στην δικη μου ζωη το να θελω τον αλλο ,οχι απλα να τον υπομενω/υποφερω),τουλαχιστον εκει δεν εχω αναγκη να φαντασιωνω,εζησα καλα μεχρι τωρα,δεν χρειαζομαι να καταφυγω σε εκμεταλευση αδυνατων ουτε σε χειραγωγηση ανθρωπων νεοτερων..(αλλα αυτα που να τα καταλαβει ο λιγουρης θρησκευομενος κομπλεξικουρας που ακομα εχει απωθημενο απο την εφηβεια ας πουμε...κακιες?δεν νομιζω,αληθειες τις λεω εγω...Μια γεματη και ευχαριστη ερωτικη ζωη δεν μπορει παρα να οδηγησει στην απελευθερωση απο τις προκαταλλειψεις και τα ταμπου των μαου μαου)

Η ζωη διπλα σε εναν ζωντανο οργανισμο και το ποσο μοιραζεται αυτη η νεοτητα και στον αλλο ,μεσα απο μια ακαθοριστη διαδικασια,ειναι αυτο που λεμε σε κρατει νεο,η επαφη με τους νεους.
Οχι δεν ψαχνω το ελιξηριο της ζωης,της παντοτινης.
δεν υπαρχει ειμαι σιγουρος πια.....
αλλα την διατηρηση μιας ποιοτητας σχεσεων,που κατα την γνωμη μου δεν περναει μεσα απο προτυπα κοινωνικα ,προσδιορισμενα απο ""ανωτερες"" ηθικες αρχες (του ειδους θρησκειες),παρα μονο απο την αποφαση των συμβαλλομενων και την ειλικρινεια του ενος προς τον αλλο.
Οποτε τι ? να ξαναρχισω απο τα 16?..:):)

Αποκλειεται βεβαια στην σημερινη κοινωνια ,και ισως και καλως να ταλαιπωρησω τον εαυτο μου βαζοντας τον σε νεες περιπετειες εκπαιδευσης(με την πολυ πολυ πολυ ευρεια εννοια ,μην θεωρησει νακεις οτι καβαλησαμε και καλαμι και νομιζουμε οτι ειμαστε δασκαλοι )...
οσο για τον αλλο ανθρωπο τον νεοτερο,δεν θα ηθελα να εχω καποιον να μου λεει τι να κανω και τι οχι,τελικα ολοι πρεπει να μαθουν το δικο τους μαθημα στην  ζωη.
και δεν εχει κανενας μας δικαιωμα να στερησει αυτην την ευκαιρια απο κανεναν αλλο.

αλλα ακομα και αυτη η σχεση με την ηλικιακη διαφορα δεν ειναι απο μονη της ενα μαθημα ζωης?
δεν συγκαταλεγεται σε οσα μολις αποδεχτηκαμε οτι ειναι καλο να επιτρεπουμε να κανει καθε ανθρωπος στην διαρκεια του μεγαλωματος του?
μπερδεμενο ?
δεν ειμαι σιγουρος.
αν δεν υπηρχε η κοινωνικη προκαταληψη και κατακραυγη (λες ναναι δικαιολογημενη η απλα ενα καταλλοιπο αλλων εποχων,συντηριτικοτερων ,υποκριτικοτερων οπου οι ανθρωποι καταπιεζαν καθε συναισθημα που ξεφευγε απο τα εκκλησιαστικα θεμιτα)?
δεν ξερω και δεν ξερω και αν θελω να μαθω,ουτε και αν μπορω να μαθω για να ειμαι ειλικρινης.
εστω οτι υπαρχει καποιος ανθρωπος που θα ηθελε να υποστει τετοιου ειδους σχεση ,και ειναι τωρα 18 20 ετων.
και εστω οτι θαυμαζει τον αλλο,οτι τον θεωρει εξυπνο,ξερω γω τι αλλο καλο θελετε.
και εστω οτι δεν υπαρχει  κατακραυγη και η κοινωνικη διαφωνια στο θεμα.
και εστω οτι ο γηραιοτερος ειναι συνεπαρμενος απο την ομορφια της νεοτητας του αλλου.

Ε τοτε γιατι οχι?
γιατι δεν ειναι εταξει να σχετιστουν δυο ανθρωποι με για παραδειγμα 20-25 χρονια διαφορα ηλικιακη?
γιατι να μην μπορουν να χαρουν μαζι την ζωη ,αν αυτο θελουν και χωρις επιρροες εχουν αποφασισει καθενας για τον εαυτο του?.

δεν ξερω

τα αποτελεσματα μπορει να μην ειναι τα αναμενομενα.
μπορει ο νεοτερος ανθρωπος να υποκαθιστα στην συνειδηση του τον μεγαλυτερο με τον πατερα του ας πουμε και να δημιουργηθουν σχεσεις ακομα πιο περιπλοκες και προβληματικες.αποτελεσμα δεν θα ειναι παντως η ευτυχια για κανεναν ....
Αλλο προβλημα ,η συνεχης αλλαγη.
Οι ανθρωποι οσο νεοτεροι ειναι τοσο πιο μεγαλο περιθωριο αλλαγων εχουν στον εαυτο τους.
και αυτο μπορει ευκολα να εχει αποτελεσμα εναν ανθρωπο μετα απο 10 χρονια να ειναι πολυ διαφορετικος και ισως καθολου επιθυμητος στον αλλο πια.
η το αναποδο λογω γηρατος.
Γενικα πολλα τα εμποδια λοιπον και εκει.
αλλα τουλαχιστον απολαμβανεις την ομορφια της νεοτητας ,ειπαμε...
βεβαια υπαρχει η αδικια προς τον νεοτερο της πιθανοτητας θανατου του αλλου πολυ πιο συντομα...
οποτε βεβαια δεν σημαινει και καταδικη του αλλου σε μοναξια ,αλλα τοτε δεν θα ειναι σε αυτην ακριβως την θεση την οποια περιεγραφα στην αρχη?
οποτε πως μπορεις να κανεις κατι τετοιο σε καποιον και να λες οτι ενδιαφερεσαι και αγαπας?


δεν ξερω αν θα το τολμουσα ξανα.
δεν ξερω αν θα τολμουσα μια νεα σχεση ξανα για να ειμαι πιο ακριβης.

το ολο ξεβολεμα που συνοδευει μια σχεση,η αλλαγη συνηθειων που προυποθετει με τρομαζει το λιγοτερο.
δεν εχω λογο να το κανω λεω στον εαυτο μου,απο φοβο μην βρεθω να χανω κι αλλο απο την ζωη μου σε μια ερευνα για το ουτοπικο.
και βεβαια η διαδικασια αυτη περιεχει πολυ μοναξια.
πολυ και οδυνηρη μοναξια,σας το υποσχομαι.
και προυποθετει και αυτοαναιρεση,αυτοαναλυση,αυτοαμφισβητηση.
Τα κανω περιπλοκα εγω?
απαιτω πραγματα εξωπραγματικα?
ισως.
αλλα ελα που αυτος ειμαι.
τι να κανω να προσποιηθω ικανοποιηση και να γινω καραγκιοζακος που παιζει τον ρολο του καλου μεσηλικα που περιμενει το τελος?
δεν μπορω να το κανω αυτο δεν ξερω πως ουτεθελω να μαθω...
μεγαλη διαθεση να μοιραστω εχω,μεγαλη διαθεση να μοιραστω εμπειριες,γνωση,τα παντα.
το ερωτημα ειναι ποιος ενδιαφερεται .
η απαντηση προφανης.
σε μενα τουλαχιστον.
για τωρα.
κουραση.βαριεστημαρα.υποτιμηση?ισως.αλλα δεν ειναι μονο δικο μου λαθος.για να κοιταξει καθενας το κομματι του,τι δειχνει στους αλλους,πως παρουσιαζεται.και εγω.αστα μπερδευτηκα μονος μου.

Θα μου πεις δηλαδη ρε τζωρτζ οπως μας τα λες αμα ερθει αυριο μια σαρανταρα μορφονια και σου πει σε γουσταρω θα της πεις φυγε γιατι φοβασαι κλπκλπ?...
οχι ρε,πλακα κανουμε..ετσι θεωρητικα μιλαμε.
μην τρελλαθουμε κιολας.
ασε που 3 χρονια χωρις ειναι αρκετα θα ελεγα...
ειδικα αν δεν κανεις χρηση ουσιων πια.
αντε αρκετα ειπα,πολυ προσωπικα
γεια σας.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου