Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Η επιστροφη του γιγαντα Χωκουιντ

Ηταν 2010 ,οπως μπορει να διαβασει καποιος που ενδιαφερεται σε προηγουμενες αναρτησεις,οταν μετα απο 14 χρονια ζωης μαζι,η Μαρια αποφασισε μια μερα οτι θελει να φυγει,χωρις να εξηγησει  γιατι .
Ειχε μεσολαβησει ενας μηνας προσπαθειας μου να επικοινωνησω ,αφου την εβλεπα κλεισμενη στο βιβλιο της ολη μερα.Αλλα η μονιμη απαντηση-αποκρουση ηταν μια χαρα ολα,δεν εχω τιποτα.
Και μια μερα ,εντελως ξεφνικα,γυρισε απο επισκεψη που ειχε παει στο πατρικο της με την αδελφη της,και αφου μπηκε στο σπιτι ,αρχισε να φτιαχνει την βαλιτσα της και μεσα σε μια ωρα ειχε εξαφανιστει .
Ηταν λες και ειχε σχεδιασει αποδραση .Αν καποιος θελει να σε κανει να νοιωσεις σκουπιδι,αρκει να σου φερθει ετσι μετα απο 14 χρονια συμβιωσης και περιπετειας .
Μετα απο 7 χρονια Αγγλια,7 χρονια ιστιοπλοικο και ταξιδια,μετα απο τοσες συγκινησεις,γνωριμιες,φιλιες,μοιρασμα εμπειριων,μετα απο 14 χρονια ζωης σε 24ωρη βαση μαζι...
Και μετα απο 5 χρονια αφου εφυγφε,και αφου επι 5 χρονια απεφυγε καθε προσπαθεια μου να ερθουμε σε επικοινωνια και ισως να μοιραστουμε κοινες εμπειριες και προβληματα που δεν ειχαμε μοιραστει και ισω να ξανακαναμε μια αρχη,και ισως αφου ηδη την ειχα συγχωρεσει μια φορα πριν απο χρονια οταν ειχε παλι ξαφνικα φυγει για λιγους μηνες,...
Αλλα ρε φιλε μετα απο τοσο καιρο ,να μου στελνει email και το μονο που την ενδιαφερει να ειναι κατι ψωφοπιινακες που ειχε υποτιθεται αγορασει απο πλανοδιο και που ειχα αναλαβει να τους βαλω σε καδρα πριν εξαφανιστει...
Αυτος ηταν ο μονος λογος που ειχε για να επικοινωνησει μαζι μου.
Οχι τα οσα περασαμε μαζι,οχι για τιποτα συγνωμες η τιποτα επαναπροσδιορισμοι ,ουτε τιποτα ενοχες για την προδοσια,ουτε μακενα λαθος που καναμε τιποτα.
Οι πινακες ,αν τους εχω ακομα,και παρεπιπτοντως αν ειμαι καλα...
Περιτευει να πω οτι αποφασισα να μην δωσω ιχνος σοβαροτητας η αξιοπρεπειας στο email της με απατηση μου.
Αποφασισα οτι αν μετα απο τοσα χρονια το μονο για το οποιο βρηκε σαν λογο για να μου μιλησει εναι οι πινακες αυτοι(που παρεπιπτοντως ειναι κιτσαριες απαισιες αλλα αυτο ειναι αλλη ιστορια που εχει σχεση με το πως ενας ανθρωπος μπορει να γινει μεσα σε ενα βραδυ απο καλυτερος φιλος,ενας αγνωστος που δεν μπορεις να καταλαβεις τι σκεφτεται και τι θελει.
Γιατι τα γραφω αυτα εδω??Γιατι μετα απο τοσο καιρο ακομα εγω νοιωθω ολα οσα ενοιθα την πρωτη μερα της εγκαταλειης.Απο την πρωτη μερα αναρωτιεμαι γιατι,και δεν παιρνω απαντηση ,ουτε καν χαριν του παρελθοντος μας,δεν με αξιωσε με μια δικαιολογια.Δεν ζητουσα πολλα,ενα απλο Ξερεις βαρεθηκα να ζω ετσι,εχω αλλο σχεδιο ,και δεν εισαι εσυ μεσα,γιατι δεν μ ενδιαφερεις πια,η κατι αναλογο.Κατι τετοιο θα το αντεχα,εξ αλλου δεν ειχαμε κανει συμβολαιο ζωης,απλα ζουσαμε μαζι και υποτιθεται ημασταν και οι δυο ειλικρινεις με τον αλλο,αρα μοιραζομασταν τα προβληματα μας,κλπκλπ....μονο που εκεινη τελικα αποδειχτηκε οτι δεν εκανε αυτο..
Τελος παντων μετα απο τοσα χρονια ερχεσαι και ζητας να μαθεις τι κανουν οι πινακες που το μονο που συμβολιζουν για εμενα ειναι η εποχη του χωρισμου και μονο κακα συναισθηματα πμου εφερναν στο νου,τι περιμενε αραγε να τους ειχα κρατησει για να την θυμαμαι????
Πρεπει να με ειχε για πολυ μαλακα τελικα η Μαρια.Οτι και καλα τοσο μαλακας που ακομα και μετα απ την κρυφοαποδραση,θα εχει κρατησει τα αναμνηστικα μου γιατι ??τι??
Καυσοξυλα εγιναν οι πινακες χρυση μου,σκουπιδια οπως τους αξιζε.Αλλα το θεμα δεν ειναι οι πινακες,Ειναι η συμπεριφορα της.Ουτε λεξη επι 5 χρονια,ουτε απαντηση σε εκκλησεις ου που περιεγραφα ακριβως το ποσο καταστροφικο ηταν για την ζωη μου ολο αυτο,ποσο με εκανε αυτη η προδοσια να γινω καχυποπτος με ολους ,ειδικα με γυναικες,ποσο με εκανε να νοιωθω ανεπιθυμητος στηνκοινωνια γιατι ενοιωθα οτι ολοι ξερουν  η καταλαβαινουν οτι κατι δεν παει καλα με μενα και αυτο ηταν ο λογος που με αφησε η Μαρια,και αλλα τετοια παιχνιδια του μυαλου που μου κοστισαν την υγεια μου .Τα μαλλια μου επεσαν απ την στενοχωρια,επαθα καταθλιψη με την οποια ακομα παλευω καθημερινα,κλπκλπκλπ..
Και η αλλη θελει πινακες..
Παρε!5.

ΥΓnote to self: Αποφασισα να μην απαντησω καν ,να μην νομιμοποιησω αυτη την συμπεριφορα ουτε καν να την σχολιασω η να της αντιταχθω.Ουτε βρισιες,ουτε φωνες,ουτε καν κατανοηση δεν εχω πια.Με αδειασε σαν σκουπιδοντενεκε και με αφησε στην χωματερη να βρω μονος μου τον δρομο της επιστροφης.,Και ακομα ψαχνω για να (αν ποτε) γυρισω στην κοινωνια επι ισοις οροις,οπως ενοιωθα τοτε,που ολα ηταν δυνατα επειδη ειχα διπλα μου καποιον που νομιζα οτι ειναι αληθινος....Εχασα την δυναμη αλλα και την ισορροπια μου...Αλλα που θα παει,θα σηκωθω καποτε ξανα..soon baby soon.

ΥΓ2 .Πιο δυστυχος απ τους δυστυχους.Ο αρχηγος των δυστυχισμενων...Αυτος που τους κανει δυστυχεις...Αυτος νοιωθει χειροτερα απ ολους.Ευτυχως.Ετσι πρεπει.."Θεια" προνοια.Τιμωρια.
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου